Mercede Di Niro
Mercede Di Niro
Mercede Di Niro
Angiolina Mastronardi
Angiolina Mastronardi
Maria Nicola Mastronardi
Le ndòcce
Domenico Meo
CULTURA POPOLARE
Gna só fattə
Ji só bbùonə
e carə,
ma mə ngazzə
gné nə pazzə.
Cuscì só ffattə:
mó drittə,
mó mattə.
Come sono fatto
Io sono buono / e caro, / ma mi inquieto / come un pazzo. / Così sono fatto: / a volte dritto, / a volte matto.
Na məglica də panə
Na məglica
də panə
fa passà l’appətitə,
gné nə vascə
datə
tra mógliə e maritə.
Una mollica di pane
Una mollica / di pane / fa togliere l’appetito, / come un bacio / dato / tra moglie e marito.
A štə munnə
A štə munnə
facémə schifə
e ngə n’addunamə.
Mó tənémə famə
e mó sétə,
uàrdamə sèmbrə annèndə
e mé arrétə.
A questo mondo
A questo mondo / facciamo schifo / e non ce ne accorgiamo. / Ora abbiamo fame / e ora sete, / guardiamo sempre avanti / e mai indietro.
Mal’e bbénə
A štə munnə
ssə fé bbénə
é sprəcatə,
ssə fé malə
é pəccatə.
Nn’ìa fa nné bbénə
e nné mmalə.
Male e bene
A questo mondo / se fai del bene / è sprecato, / se fai del male è pec- cato. / Non devi fare / né bene / e né male.
Agnónə də nòttə
N’aria frésca,
n’aria dólgə,
chə m’arrégnə,
Agnónə
rə córə mìa
də dulgézza
e alləgrìa.
Cìelə azzurrə
e sərinə
sénza štéllə;
e la luna,
gné mamma,
sóla sóla,
a mésə cìelə
m’accarézza
e mə cunsóla.
Nə vəndarìellə
chə va də tròttə,
arrégnə də pacə
Agnónə də nòttə.
Agnone di notte
Un’aria fresca,
un’aria dolce, che mi riempie,
Agnone
il cuore mio
di dolcezza
e allegria.
Cielo azzurro
e sereno
senza stelle;
e la luna,
come e mamma
sola sola,
a mezzo cielo
mi accarezza
e mi consola.
Un venticello
che sembra andare al trotto,
riempie di pace
Agnone di notte.
Vócca d’amórə
Ssa vócca
surridə
gné rrə sólə;
addóra
gné nə prùotə
də viólə.
Té na vócə
chə tòcca
rə córə,
ssa vócca
chə cócə
d’amórə.
Ssa vócca
é na fóndə
chə travócca
vascə d’amórə.
Bocca d’amore
Quella bocca
sorride
come il sole;
odora
come un prato
di viole.
Hai una voce
che tocca
il cuore,
quella bocca
che scotta
d’amore.
Quella bocca
è una fonte
che sgorga
baci d’amore.
Na fruššia sécca
Na fruššia sécca,
caduta da nə ramə,
sə la pòrta
lundanə rə vìendə,
gné na spəranza,
chə sə nə va
da štə córə
pə nzə fa rtruvà
cchjù.
Una foglia secca
Una foglia secca,
caduta da un ramo,
il vento se la porta
lontano,
come una speranza,
che se ne va
da questo cuore
per non farsi ritrovare
più.
Zə Marì
Zə Marì
pəcché nnə jìeššə
pə ssə vijə d’Agnónə
pə pəglìe
na nzé d’aria frésca.
– Zìa séja, addó vó ššci?
Só tuttə tabbèllə,
e tuttə štriššə,
chi lə capiššə?
Só tuttə machənə
machənə bbiànchə,
e machənə róššə,
ma chi lə canóššə?
Tuttə ssə pərsunə,
sémbranə prucəssiùnə,
chə vìenə alla scóla
pə mbararsə cacché paróla.
Ji chə só analfabbéta
canóschə schitta lə léttərə dalla a alla zeta.
E mó chə tuttə quèndə sénə scrivər’e lèggə
rə munnə mbécə de ji mègliə va sèmbrə pèggə!
Cinquand’ènnə fa štavamə mègliə nu,
mó nzə n’accapiššə cchjù.
Zia Maria
Zia Maria,
perché non esci
per le vie di Agnone
per prendere
un po’ di aria fresca.
- Zia sua, dove vuoi uscire?
Sono tutte tabelle,
e tutte strisce,
chi le capisce?
Sono tutte macchine,
macchine bianche
e macchine rosse,
ma chi le conosce?
Tutte quelle persone
sembrano processioni,
che vanno a scuola
per imparare qualche parola.
Io che sono analfabeta,
conosco solo le lettere dalla a alla zeta.
E adesso che tutti sanno scrivere e leggere
il mondo invece di andare meglio va peggio!
Cinquant’anni fa stavamo meglio noi
ma adesso non si capisce più niente.
Tuttə càndanə
Canda na cəcala
mmìes’a na fratta,
canda nə grillə
mmìesə allə granə
e canda nə cardillə
cchjù lundanə.
Mbaccia arrə murə,
allə frischə dafórə,
candə ji purə
parólə d’amórə.
Tutti cantano
Canta una cicala
in mezzo ad una siepe,
canta un grillo
in mezzo al grano
e canta un cardellino
più lontano.
Vicino al muro,
fuori al fresco,
canto anch’io
parole d’amore.
Nə canìeštrə
Ógnunə pòrta
ngùollə nə canìeštrə
chə šta chjinə
də uìe e də pənzìerə.
M’a purtarrə
sèmbrə ngùollə
é nə mbiccə
pəcché nnə šta
mé spiccə.
Un canestro
Ognuno porta
addosso un canestro
che è pieno
di guai e di pensieri.
Ma a portarlo
sempre addosso
è un impiccio
perché non è mai
vuoto.
Nə cacciatórə
Na matina lavàtamə la faccia
chə rə fucilə mə nə iva a caccia
llà pə na tèrra nə lèbbrə vədìettə
e ddu, tré cólpə mbaccia jə sparìettə,
ma pó m’avvəcənìettə chjénə chjìenə
tənéva sèmbrə rə fucilə mmìenə.
Gna rə vədivə cchjù llà tisə tisə
dəcìettə: «Finalmèndə r’ajjə accisə»,
e štava a vócc’apèrta gné nə mattə
ca nn’éva lèbbrə ma nə bbèllə uàttə.
Un cacciatore
Una mattina lavatami la faccia
con il fucile me ne andai a caccia
in un terreno vidi una lepre
e due, tre colpi gli sparai,
ma poi mi avvicinai piano piano
tenevo sempre il fucile in mano.
E quando la vidi più in là tesa tesa
dissi: «Finalmente l’ho uccisa»,
rimasi a bocca aperta come un matto
perchè non era una lepre ma un gatto.